شهبازیان با اشاره به اینکه وضعیت فعلی ارکستر ملی ایران به او ارتباطی ندارد، درباره دلایل استعفایش از رهبری ارکستر ملی ایران گفت: من بازنشسته صداوسیما بودم و نمیتوانستند به من بگویند تو بازنشستهای و باید یک سوم حقوق بگیری. از آنجا که نمیتوانستند این را به من بگویند، مسئول ذیربط را وادار کردند نامهای بنویسد مبنی بر اینکه این شخص نمیتواند فعالیت کند، زیرا بازنشسته است؛ اینگونه بود که شروع کردند به نامهنگاری با بخش حقوقی نهاد ریاست جمهوری و بخش پرسنلی وزارت ارشاد.
وی افزود: در نهایت نامهای نوشته شد، مبنی بر اینکه من بازنشسته هستم درحالیکه مشخصات من در آن نامه قید نشده بود. در آن نامه ننوشته بودند که من به عنوان پارهوقت با بنیاد رودکی و ارکستر ملی همکاری میکنم و اصلا آن قانونی که میگویند شامل حال من نمیشود! در نهایت بر ضد من دسیسه کردند که من نیز استعفا دادم و سمت رهبری ارکستر ملی را رها کردم. حال نیز خودشان به اصل موضوع پی بردهاند و میخواهند روال قبلی ادامه پیدا کند.
رهبر سابق ارکستر ملی ایران درباره نحوه فعالیت این ارکستر در مقطعی که رهبری آن را به عهده داشت نیز گفت: میتوانم بگویم طی سه سال حضورم در ارکستر ملی به عنوان رهبر جای سالی یک اجرا به طور کم و بیش هر ماه اجرا داشتیم. یعنی در طول سه سال نزدیک به صد اجرا داشتهایم.
شهبازیان در پاسخ به این سوال که ارکسترهای ما به لحاظ وجود سولیستها چه وضعیتی دارند و چرا به طور کم و بیش در این بخش با کاستی مواجه هستیم، گفت: چه کسی گفته ما با کمبود سولیست مواجه هستیم. من چنین نظری ندارم و میتوان گفت همیشه تکنواز داشتهایم.
وی درباره همکاری ارکستر ملی با سولیستها در زمان رهبریاش در این ارکستر گفت: در آن مقطع، تکنواز پیانوی ما آقای پویان آزاده بود. تکنواز سنتورمان نیز یکی از نوازندگان ارکستر بود و ارسلان کامکار نیز تکنواز ویلون بود. خانمی هم بود که اسمش را به یاد ندارم و در ارکسترمان ویلن مینواخت. به طور کلی تکنوازان بسیاری داشتیم که هنوز هم فعالند و من نیز با آنها همکاری کردهام.
شهبازیان که در دهه هفتاد با حضور در مرکز موسیقی صداوسیما، نسبت به گزینش و انتخاب خوانندگان پاپ وسواس بسیاری به خرج میداد و تلاشش این بود سطح کیفی موسیقی پاپ را ارتقا دهد، درباره نحوه فعالیت فعلی این تشکل در رسانه ملی گفت: مرکز موسیقی صداوسیما حال فعالیتی ندارد و اگر غیر از این است، من از روند فعالیت آن بیخبرم. البته عوامل و مسئولان این بخش اگر هم بخواهند، نمیتوانند کار موثری انجام دهند؛ زیرا افرادی که به عنوان مدیر منصوب شدهاند و میشوند، موزیسین نیستند تا بدانند چه میکنند.
وی درباره کم و کیف فعالیت مرکز موسیقی صداوسیما، طی زمان حضورش در این رسانه گفت: در مقطعی که مدیریت به عهده من بود، شرایط با حال حاضر تفاوت داشت. در آن زمان من آزاد بودم و اختیار داشتم و جرات نمیکردند با من و فعالیتهایم در مرکز موسیقی صداوسیما مخالفت کنند. متاسفانه در حال حاضر چنین رویهای وجود ندارد.
رهبر سابق ارکستر ملی درباره وضعیت فعلی موسیقی و گونه پاپ نیز اذعان داشت: متاسفانه طی این سالها روند موسیقی شکل و شمایل دیگری به خود گرفته است. زمانی که آقای محمدرضا گلزار به خودش اجازه میدهد در کنسرتش روی صحنه برود و ویلن بنوازد، آواز بخواند و پیانو و گیتار بزند انتظاری بیش از این نمیتوان داشت. زمانی که مهران مدیری خوانندگی میکند و کنسرت میدهد وضعیت همین میشود که میبینید. این اوضاع چگونه درست خواهد شد؟
فریدون شهبازیان در پایان گفت: به نظرم این وضعیت هیچگاه درست نمیشود و اگر قرار است چنین اتفاقی بیفتد اوضاع باید به هم بریزد که این نیز شدنی نیست.